Narzędzia osobiste
Jesteś w: Start / Klimat / COP / Stanowisko Polski na COP 15

Stanowisko Polski na COP 15


Polska jako kraj członkowski Unii Europejskiej reprezentuje na forum Konwencji Klimatycznej uzgodnione przez wszystkie państwa członkowskie stanowisko całej Wspólnoty. Priorytetem Unii Europejskiej na Konferencję w Kopenhadze jest uzgodnienie prawnie wiążącego porozumienia, opartego na kluczowych elementach Protokołu z Kioto, obejmującego wszystkie cztery filary Planu Działań z Bali: zarówno kolejny okres zobowiązań do redukcji po roku 2012, jak również działania na rzecz redukcji najbardziej zaawansowanych krajów rozwijających się, kwestie finansowania działań adaptacyjnych i mitygacyjnych w krajach rozwijających się oraz rozwój i transfer technologii przyjaznych klimatowi. Głównym celem nowego porozumienia jest ograniczenie globalnego wzrostu emisji do maksymalnie 2oC (będzie to możliwe tylko wtedy, jeżeli globalny poziom emisji gazów cieplarnianych przestanie wzrastać w roku 2020 i zostanie zmniejszony o 50% do roku 2050) oraz określenie działań niezbędnych do podjęcia celem adaptacji do już zachodzących zmian klimatu.

Przewidywane rezultaty konferencji

Pożądanym wynikiem Konferencji w Kopenhadze jest osiągnięcie porozumienia, które powinno zawierad ustalenia w zakresie:

  • podjęcia przez wszystkie kraje rozwinięte łącznego zobowiązania do redukcji emisji do roku 2020 o 25-40% względem roku 1990 oraz przyjęcia długoterminowego celu indykatywnego do roku 2050 w wysokości 80%;
  • zgody najbardziej zaawansowanych krajów rozwijających się do redukcji emisji w porównaniu do scenariusza bazowego o 15-30% do roku 2020, wdrożonej co najmniej poprzez prawodawstwo krajowe, ze szczególnym uwzględnieniem takich krajów jak Chiny, Indie, Brazylia;
  • niezbędnej skali finansowania na po-ziomie globalnym wraz ze wskazaniem źródeł (środki publiczne, rynek węglowy, środki prywatne) oraz struktura architektury zarządzania środkami;
  • mechanizmów elastycznych, w tym nowych mechanizmów rynkowych (mechanizmy sektorowe) oraz włączenie pochłaniania dwutlenku węgla przez ekosystemy, głównie lasy (LULUCF);
  • zdefiniowania mechanizmu przeciwdziałającego wylesieniom (REDD) oraz wspierającego ponowne zalesienia (REDD+) w krajach rozwijających się.


Dodatkowo oczekiwana jest deklaracja polityczna państw rozwiniętych o dobrowolnej inicjatywie ustanowienia programu szybkiej pomocy finansowej (fast-start financing) ze szczególnym uwzględnieniem potrzeb adaptacyjnych krajów najbiedniejszych i najbardziej narażonych na negatywne skutki zmian klimatu.
Powyższe kwestie są kluczowe. Wszelkie pozostałe ustalenia o charakterze technicznym i operacyjnym mogą być uzgodnione do czasu kolejnej Konferencji Stron (COP16), która odbędzie się w grudniu 2010 roku w Meksyku.

(Źródło. Newsletter Ministerstwa Środowiska; www.mos.gov.pl)